مادران مبتلا به دیابت بارداری مواد شیمیایی مضری را به جنین خود انتقال می دهند

17جولای 2019 - محققان دانشگاه ماساچوست دریافتند که زنان باردار مبتلا به دیابت حاملگی میزان بالایی از مواد شیمیایی مصنوعی مضر به نامPFAS[1] را به نوزادشان انتقال می دهند و در نتیجه سلامت آنها را به خطر می اندازند.

این نتایج حاصل از یک مطالعه اپیدمیولوژی دقیق است، این مطالعه با عنوان "خواص فیزیکی و شیمیایی این مواد و دیابت بارداری، میزان انتقال مواد پرفلوروالکیلی را از طریق جفت و میزان ورود این مواد را در بخش های مختلف بدن جنین پیش بینی می کند" در آخرین شماره ی مجلهEnvironmental International  منتشر شده است.

ترکیبات PFAS در ظروف نچسب، بسته بندی مواد غذایی، مواد مقاوم در برابر رنگ و مواد ضد آب مورد استفاده در آشپزخانه از سال 1950 استفاده شده اند. این مواد همچنین به طور گسترده ای در فوم های آتش فشانی در سایت های آموزش نظامی استفاده شده و به منابع آبی منتقل می شوند. از آنجائیکه اتصالات مولکولی تشکیل دهنده ی این مواد هزاران سال طول می کشد تا تخریب شوند، و در برابر فرسایش و تجزیه مقاوم هستند به آنها همچنین "مواد شیمیایی برای همیشه یا forever chemicals" گفته می شود، بنابراین آنها در محیط و بدن ما تجمع می یابند.

دکتر یوسف اولهوت، استاد آمار زیستی و اپیدمیولوژی در  UMass Amherst و نویسنده ی مسئول این مقاله توضیح داد: جوامع خاص، به ویژه افراد ساکن ماساچوست، در معرض این مواد شیمیایی هستند، این مواد سراسر جهان را آلوده کرده است. ما آنها را حتی در خرسهای قطبی نیز پیدا کرده ایم.

محققان نوشتند: که این یکی از بزرگترین مطالعات اپیدمیولوژیک است که به بررسی حضور این ترکیبات در زنان باردار و خطر آنها در ایجاد نتایج مضر سلامت، از جمله سرطان، مشکلات هورمونی، مشکلات سیستم ایمنی بدن و تاخیر در رشد کودکان متولد شده از این مادران، پرداخته است.

برای این مطالعه، محققان نمونه خون و بند ناف را از مادران ساکن جزایر Faroe و نوزادان آنها ، جمع آوری کردند. برای این مطالعه محققان دو گروه کوهورت از مادران و نوزادان ساکن جزایر فارو را انتخاب نمودند. اولین گروه کوهورت، شامل 100 تولد تک قلویی بین سال های 1999 تا 2001 بود که نام آن راCohort 3  نهادند. گروه کوهورت دوم شامل 51 تولد تک قلویی در فاصله ی سال های 2008 تا 2009 بود و نام آن را گروه Cohort 5 گذاشتند. محققان توضیح دادند که آنها جزایر فارو را انتخاب کردند زیرا این منطقه دور از ساحل شمال اروپا و بین نروژ و ایسلند قرار دارد. مردم این منطقه مقادیر زیادی نهنگ را در رژیم غذایی خود مصرف می کنند و از نظر ژنتیکی مشابه هستند. محققان می خواستند جمعیتی را بررسی کنند که از نظر ژنتیکی و همچنین اجتماعی مشابه باشد تا تاثیر سایر عواملی احتمالی را بر این نتایج حذف کنند. دکتر Oulhoteافزود: مهمتر از همه، آنها از گوشت نهنگ استفاده می کنند که در بالای زنجیره غذایی است، بنابراین آلاینده های زیادی در بدن آن تجمع می یابد.

نمونه های خونی توسط محققان دانشگاه سوربن پاریس، دانشگاه جنوبی دانمارک، بیمارستان فارو و دانشگاه هاروارد مورد بررسی قرار گرفتند. سطوح PFAS مادران با جمع آوری نمونه های خون از مادران در  هفته ی 32 حاملگی از گروه Cohort 3 و در 2 هفته بعد از زایمان از زنان در گروه کوهورت 5 اندازه گیری شد. محققان غلظت مشتقات 9 Perfluorocarboxylates  ، 5 PerfluoroSulfonates ، و 3 پیش ساز موادی که حاوی perfluoroalkane sulfonyl fluoride  هستند را در خون این افراد اندازه گیری نمودند[2].

سپس محققان غلظت این مواد شیمیایی را که از طریق جفت به نوزادان منتقل شده بود، اندازه گیری کردند. چندین ترکیب ازPFAS با خواص شیمیایی و فیزیکی مختلف در نمونه ها یافت شد و خصوصیات آنها و پارامترهای سلامتی مادران و نوزادان ثبت شد. از آنجایی که تولید برخی از ترکیباتPFAS  در واحدهای صنعتی متوقف شده است، این مواد در نمونه ها یافت نشدند. PFASهای یافت شده، دارای زنجیر کربنی کوتاه بودند که به نظر می رسد کمتر سمی بوده اما توانایی آنها برای انباشت درون بدن زیاد است. محققان اضافه کردند که آنها "رابطه یU شکلی" بین نسبت انتقال به جنین از طریق جفت و طول زنجیره کربن برایperfluorocarboxylates  وperfluorosulfonates مشاهده کردند.

دکتر Oulhote افزود: تاکنون مطالعاتی مبنی بر انتقال ترکیبات PFAS از مادران به نوزادان انجام شده است، در این مطالعه ما به ویژه بر میزان انتقال این مواد شیمیایی از مادران باردار مبتلا به دیابت بارداری به طور خاص تمرکز داشتیم. نتایج تحقیق ما نشان داد که به طور متوسط ​انتقال این مواد از مادران مبتلا به دیابت بارداری به نوازادان آنها نسبت به مادران سالم تا 50 درصد بیشتر است. ما حدس می زنیم که دیابت بارداری ممكن است سینتیک رفتار ذاتی و متابولیسم این مواد شیمیایی را تغییر دهد. این موضوع در مطالعات پیشین برای برخی از داروها و برخی مواد مغذی اتفاق افتاده است.

محققان اظهار داشتند که میانگین نسبت انتقال از طریق جفت (Median transplacental transfer ratios)به طور کلی کمتر از 1 بود، بجز perfluorooctane sulfonamide (FOSA)، و برای perfluorodecanoate (PFDA) و perfluoroundecanoate (PFUnDA) و FOSA بین 0.36 تا 1.21، متغیر بود. محققان نتیجه گیری نمودند که دیابت حاملگی همچنین یک پیش بینی کننده ی قوی برای نسبت انتقال از طریق جفت است بطوریکه در مادران مبتلا به دیابت حاملگی، نسبت انتقال بطور معنی داری بیشتر است.

محققان اظهار داشتند که این مطالعه درک آنها را از انتقال مواد از طریق جفت و غلظت تعداد زیادی از ترکیبات PFAS را در خون بهبود داد. آنها افزودند: نتایج این مطالعه بر اهمیت ساختار شیمیایی این مواد برای ارزیابی خطرات در آینده و انتخاب ماتریسهای مناسب خون برای اندازه گیری ترکیبات PFAS تاکید داشت.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20190717/Mothers-with-gestational-diabetes-transferring-harmful-forever-chemicals-to-their-fetus.aspx